بهمن قره داغی
B_gharehdaghi@yahoo.com
سریال «مرد هزار چهره» که طرح قصه اش براساس برداشت ناقصی از قصه ای به نام «پخمه»
نوشته محمد نصرت مشهور به « عزیز نسین» ترکیه ای با ترجمه رضا همراه ( یا « کوره که چه له » در فلکلور کُردی ) که او را همیشه اشتباهی می گیرند و در مسیر زندگی اش همواره اتفاقات تلخ و شیرینی را تجربه می کند ، نوشته شده و می توانست توصیف زلال و کالبد شکافی درستی از سیستم بی نظم و بیمار گونه اجتماع و محیطی باشد که همه ما کم و بیش با آن آشنا هستیم. این سریال سیزده قسمتی در جامعه رسانه محور ایرانی با برنامه و هدف ! ، به تخریب چهره ی قدسی شعرا، هنرمندان و روشنفکران پرداخت و همه آنها را اهل منقل و وافور و توهم و خیال فرض کرد .همهگی به خوبی آگاهیم که شعر اصیل ترین هنر ایرانیان به شمار می رود و بخش پر رنگی از افتخارات ایران را فرهنگ زلال ریشه دارش تشکیل می دهد به گونه ا ی که در عرصه ی بین المللی این کشور ،مادر ادبیات جهان به شمار می رود و در کارنامه خود، بزرگانی که چهره های بی همتایی چون مولوی ، خیام ، نظامی ، حافظ و... دارد که هر یک از آنها در ماندگاری و غنای هر چه بیشتر و معرفی فرهنگ این کهن سرزمین ، حق آب و گل دارند . به راستی اجازه پخش سریال ضعیف و پر از لودگی « مرد هزار چهره » جای تاسف است وباور داریم آبادانی خرابه های این سریال در این مملکت ، به زمان زیادی نیاز دارد و کم و بیش زخم التیام یافته ی حمله ی ویران گر مغول را ، چنگ انداخت و حافظه ی تاریخی تلخ جامعه ی فرهنگی را بیدار کرد و آزار داد .
در همه ی جوامع دنیا ، شاعران را نماد فرهنگ و ادب آن جوامع می دانند و به اشکال گوناگون ارج می نهند و می ستایند و از پایگاه و جایگاه ویژه ای برخوردار می باشند . ما در این دیار چنین انتظاری را منتظر نمانده ایم و تنها تهمت زدن و پریدن به این شاخ و آن شاخ و عظمت ها را حقیر و حقارت ها را عظیم جلوه دادن نمی خواهیم . در این میان جالب است و تاسف بار که با ساده انگاری و عدم فهم تفاوت بنیادین طنز با هجو ، گروهی از عالی ترین چهر های هنری یعنی شاعران را ، پوچ انگار و پرت و بی مایه معرفی کنیم و با وقیح ترین شیوه نه تنها ادب و هنر جامعه را هیچ انگاریم و به جایگاه اساتید و بزرگان ادبیات هم حمله ور شویم و ، جمع جماعت بزرگان را ، ساده لوحانه و پوچ معرفی نماییم به طوری که آن اجتماع حتی قدرت تشخیص یادداشتی بی منطق ، بی مفهوم ، بی مایه و پرت و پلا را با خوانش هایی چندش انگیزِ چندین و چند بار ، نفهمیده احسنت و آفرین بفرستند و راه را از چاه نشناسانند . !!
چگونه است در یک فضای نظامی یکی هست تا کج روی ها و به خطا رفتن های مرد هزار چهره را نوعی یاد آور شود و آنوقت بزرگان فرهنگ و ادب مملکت را اینگونه معرفی کنیم .
چرا باید اجازه داد به جامعه معلمان توهین شود . اگر معلم جامعه آنگونه است که در سریال معرفی شد آنهم در جایگاه دبیری که 30 سال خدمت کرده و... پس چرا جامعه بچه هایشان را به مدارس می فرستند ؟
بزرگداشت مقام معلم مگر تنها به هفته معلم اختصاص دارد ؟ چرا در آن هفته او را پیامبر و ... معرفی می کنیم و... امروز به تماشا گران که عموما وجوانان و نوجوانان هستند با جملاتی کذایی او را اینگونه معرفی می کنیم . بنابراین ضمن باور به دردی چنین عمیق و ماندگار، از تهیه کنندگان این سریال می خواهیم در برنامه ی ویژه ای از جامعه ی فرهنگی و فرهنگیان جامعه پوزش بطلبند و گرنه با پخش بی هنگام فیلم ها و سریال هایی از این دست (نیما، شهریار ، و ... ) باد از پی باد خواهد آمد و و کوچه را به بیابان و بیابان را به قبرستان بدل خواهد ساخت .
محل درج نظرخوانندگان محترم ()
